Rozdział 4

Kiedy wysiadłam z taksówki myślałam , że zemdleję . Te przepiękne hotele , budynki i wszystko było niesamowite . Myślałam , że śnię . Kiedy spojrzałam na Irkę , zdawało mi się , że myśli o tym samym . 

- Gdzie najpierw idziemy ? - wyrwałam ją ze 'snu'

- Do jakiegoś hotelu , ale żeby nie było za drogo .

- No raczej . Aż tyle kasy na ten pięciogwiazdkowy hotel nie mam .

Przeszłyśmy z naszymi nie najlżejszymi walizkami kilka ulic , ale nadal nie mogłyśmy znaleźć jakiegoś tańszego hotelu .

- To może gdziekolwiek .

- Jak gdziekolwiek to ja bym chciała w okolicach Santiago Bernabeu .

- Jednak czasami myślisz .

Rąbnęłam Irkę po przyjacielsku , a ona mi oddała . Zaczęłyśmy się tak okładać , aż w końcu jakiś koleś do nas podbiegł , zaczął nas rozdzielać i krzyczeć 'Tranquilo , tranquilo !' . Cokolwiek to miało znaczyć przestałyśmy i powędrowałyśmy dalej nie wiedząc dokładnie gdzie idziemy . 

- Może zapytamy się kogoś gdzie mamy iść ? - zaproponowała Irka

- A wiesz jak ?

- Nie

- No właśnie ...

- Tłumacz Google zawsze pomoże . Wyciągaj twojego iPhona .

- Ty też jednak czasami myślisz .

- A idź ...

Z iPhonem w ręku podeszłam do przechodnia z tłumaczem w ręku . Wybrałam akurat tego faceta , bo szedł z szalikiem Realu na szyi 

- Przepraszam bardzo . Powie mi pan jak dostać się pod Santiago Bernabeu .

- Nie . Zaprowadzę was . Chodźcie , szybko . Dzisiaj ważny mecz . Hala Madrid !

"Kompletnie zapomniałam , że dzisiaj są derby Madrytu" pomyślałam i poszłyśmy za Juan'em . Domyśliłam się , że tak właśnie się nazywa , bo miał to napisane na tyle koszulki . Okazało się , że do stadionu nie było wcale tak daleko . Szliśmy 5 minut i już było widać wejście .

- To tutaj . Tam jest hotel . Warto , ale ceny są jakie są . Chcecie wiedzieć coś jeszcze ?

- Tak ...

- Co takiego ? - Juan zrobił pytającą minę .

- Nazywasz się Juan ?

- A to jest aż takie ważne ?

- Powiedzmy , że tak .

- Tak , nazywam się Juan . Muszę już lecieć , bo zaraz jest zgrupowanie Ultarsów .

Poszłyśmy do hotelu wskazanego przez Juan'a . Jak weszłam do środka to przeżyłam podobny szok do tego co po wyjściu z taksówki . Wielki hol z wiszącym u góry złotym żyrandolem , luksusowa kanapa i telewizor w 'poczekalni' i czysta jak łza podłoga . Irka wpadła na mnie i przypomniałam sobie po co tam weszłam . W recepcji poprosiłyśmy o dwuosobowy pokój . Było to pomieszczenie numer 110 na 5 piętrze . Winda była bardzo podobna do holu . Bardzo jasna i bardzo czysta . A pokój ociekał luksusem . Nie było co prawda osobnych łóżek tylko jedno , ale za to olbrzymie i bardzo wygodne . W wyposażeniu pokoju był m.in. telewizor , toaletka , wifi , telefon do recepcji i stereo . Kiedy zobaczyłam Irkę rozpakowującą się to myślałam , że wpadnę w szał .

- Zaraz idziemy po bilety i na mecz . Jeszcze się nie załapiemy .

- Nie bój się . - wyciągnęła bilety z walizki - Ze mną nie zginiesz .